Historia ulubionej rasy królewskiego dworu jest bardzo dobrze udokumentowana. Cavaliery występują bowiem na wielu obrazach van Dycka, Rubensa czy Tycjana. W XVII ,XVIII i XIX stuleciu były one ulubioną rasą szlachty a ta zamawiała obrazy.

Damy dworu zabierały spaniele ze sobą do łóżek. Wierzono bowiem , że wszelkie robactwo zamiast na nie wejdzie na psy.

Miały być czymś na wzór przynęty. Niektórzy lekarze zalecali obecność psa damą cierpiącym z powodu bólów brzucha, problemów z plecami czy oddychaniem. Wierzono, że pies śpiący na chorym miejscu wchłonie w siebie chorobę przyczyniając się tym samych do szybkiego wyzdrowienia. Jeden z ówczesnych pisarzy pisał nawet o wygodnych spanielach.

ZDROWIE CAVALIER KING CHARLES SPANIELA

Psy tej rasy trafiają do gabinetu weterynaryjnego z codziennymi problemami, takimi jak: odkładający się kamień nazębny, zapalenie zewnętrznego przewodu słuchowego ucha czy z potrzebą oczyszczenia gruczołów okołoodbytowych. Ważną kwestią, o której należy pamiętać posiadając cavaliera, jest tendencja do rozwinięcia się u niego choroby zwanej jamistością rdzenia kręgowego (syringomielia). Dlatego też, jeśli zauważymy u czworonoga tkliwość czy bolesność okolicy szyi i karku lub zaburzenia chodu (kończyny piersiowe), konieczna jest wizyta u weterynarza i – co ważne – nie wolno z tym zwlekać!

U psów tej rasy należy także dbać o higienę oczu i w przypadku zaczerwieniania czy świądu okolicy gałki ocznej zgłosić się na wizytę weterynaryjną. Rasa ta obarczona jest także ryzykiem poważnej choroby serca, dlatego ważna jest obserwacja pupila i kontrola w gabinecie lekarskim. Objawy takie jak: spadek aktywności fizycznej, kaszel (w szczególności poranny) lub dyszenie mogą świadczyć właśnie o chorobie serca.

NAJCZĘŚCIEJ WYSTĘPUJĄCE CHOROBY (M. IN. O PODŁOŻU GENETYCZNYM)

• zwichnięcia rzepki,
• dystrofia mięśniowa,
• wrodzone suche zapalenie spojówki i rogówki oraz dermatozy typu rybia łuska,
• malformacja Chiariego,
• jamistość rdzenia kręgowego,
• głuchota,
• choroba krążka międzykręgowego,
• przewlekłe zapalenie trzustki – ryzyko wystąpienia jest 3-krotnie większe niż u innych ras,
• niedoczynność tarczycy,
• suche zapalenie rogówki i spojówki – dotyka ponad 5% psów tej rasy,
• dysplazja siatkówki,
• dystrofia rogówki,
• cukrzyca.

BADANIA

Cenionym zwyczajem wśród hodowców cavalierów jest badanie kardiologiczne psów przeznaczonych do rozrodu. Dodatkowo zaleca się przeprowadzenie badania okulistycznego oraz badania krwi w kierunku genetycznych chorób oczu u psów hodowlanych.

U psów dorosłych przeprowadza się rutynowe badania krwi wraz z hormonami tarczycy. Warto również regularnie kontrolować serce. Cavaliery charakteryzują się makrotrombocytopenią, co oznacza, że ich płytki krwi są większe w porównaniu z płytkami u innych ras, w związku z czym często występuje u nich obniżona ogólna liczba płytek we krwi. Nie jest to czynnik powodujący chorobę, ale jest to istotne podczas diagnostyki innych chorób.

CHARAKTER I SZKOLENIE CAVALIER KING CHARLES SPANIELA

To wesołe, łagodne i miłe psiaki do towarzystwa. Są ufne – czasami trochę za bardzo, dlatego warto uczyć je posłuszeństwa. Łatwo przystosowują się do nowego otoczenia.

TRENING

Cavaliery łatwo i chętnie się uczą – nie tylko podstawowych komend, ale i sztuczek! Jednocześnie czworonogi te są dość wrażliwe i delikatne, dlatego trening nie powinien wymagać od psa wykonywania zbyt dużej ilości gwałtownych ruchów.

To psy myśliwskie, dlatego dobrze się realizują we wszelkich grach i zabawach węchowych, np. szukaniu ukrytego pudełka ze smakołykami.

SOCJALIZACJA

Psy tej rasy uwielbiają kontakt z człowiekiem – wtulanie się w niego i głaskanie przez opiekuna. Cavalier także może być fantastycznym towarzyszem dla dziecka, jednak należy pilnować, żeby maluch nie przekraczał granic psa. Powinniśmy więc nauczyć małego człowieka, że pupil nie zawsze może mieć ochotę na kontakt i wspólną zabawę.

Zalety Cavaliera

Cavalier king Charles spaniel to rasa psów zaklasyfikowana do IX grupy FCI. Cavaliery to psy w typie wyżła, traktowane jako psy do towarzystwa i psy ozdobne.
Niewątpliwą zaletą tych czworonogów jest spontaniczność, nieposkromiona energia witalna oraz niewinność. Psy nie wstydzą się okazywać swoich emocji. Bardzo przywiązują się do właścicieli, dlatego też mocno przeżywają każde rozstanie. Wyczuwają, kiedy właściciel musi wychodzić do pracy i okropnie rozpaczają. Po powrocie rzucają się nań i domagają pieszczot i głaskania. Spaniele potrzebują właściciela o podobnym do nich temperamencie – w innym przypadku mogą wydawać się irytujące i nieznośne.
Spanielki posiadają jedną, charakterystyczną cechę odróżniającą je od większości ras psów. Kiedy chcą zainteresować właściciela i zmusić do zwrócenia nań uwagi, zaczepiają go łapą i dopominają się pieszczot. Chyba z tego powodu większość osób, pozostających w posiadaniu psów tej rasy, twierdzi, że  mają w sobie coś z cyrkowców. Ich próby zwrócenia uwagi bywają bardzo zabawne i wyjątkowo udane.

Cavaliery, z racji swojego temperamentu i energii, potrzebują stałej, dziennej dawki ruchu. Kochają spacery i długie wypady za miasto, co czyni zeń doskonały nabytek dla osób aktywnych i ruchliwych. Z racji tego, że są posłuszne i wolą nie oddalać się od właściciela, mogą być wyprowadzane na spacery przez wszystkich członków rodziny- również tych najmłodszych.

Istotną zaletą tej rasy jest zdolność do szybkiego przyswajania informacji i bezproblemowość w dziedzinie wychowania i szkolenia. Psy nie wymagają szczególnego wysiłku wychowawczego; w zupełności wystarczy podstawowe szkolenie w zakresie posłuszeństwa – jednakże przeprowadzone we wczesnych miesiącach życia. Dojrzałe, nieszkolone psy mogą ujawnić tendencje dominacyjne. Dorosłe spaniele nie wykazują cienia agresji. Bardzo dobrze dogadują się z dziećmi, zwierzętami oraz nieznajomymi. Zważywszy na wielkie pokłady zaufania w stosunku do obcych ludzi, Cavaliery, w żadnym przypadku, nie mogą pełnić funkcji obrońcy lub stróża domu

Cavaliery wady

Czy ta rasa może mieć jakiekolwiek wady? Zdaje się, że powyższy opis nie pozostawia wątpliwości. 

Cavaliery, z racji posiadania długiego włosa, mogą sprawiać pewne problemy. Jednym z nich jest przyczepianie się doń wszelkiego rodzaju odpadów naturalnych takich jak: piach, błoto, liście, kawałki krzaków etc. (niestety, psy potrafią wytarzać się także w śmieciach i padlinie – nie ma w tym cienia przesady). Trudno zachować czystość absolutną i po każdym spacerze poddawać psa zabiegom higienicznym. Niech nie dziwi, zatem fakt, że kilka godzin po spacerze zobaczymy na dywanie piach czy kawałki liści. Aby uchronić się przed tym przykrym scenariuszem, należy dokładnie czyścić łapy psa przed wejściem do domu. Niestety, nawet najdokładniejsze czyszczenie może nie uchronić nas przed bałaganem. Pozostałości po spacerze często wczepiają się w głębsze warstwy sierści i dlatego też są na pierwszy rzut oka niezauważalne.

Niektóre zalety Cavalierów mogą po pewnym czasie obrócić się w wady. Najbardziej męczącą cechą psów jest ich uzależnienie od właściciela. Cavaliery mogą spędzać ze swoim panem całe dnie, nie odstępując go ani na krok. Chodzą z nim do kuchni, łazienki, śpią w jednym łóżku i towarzyszą w wykonywaniu wszelkich, domowych czynności. Nawet przy usilnych staraniach nie oduczymy psa wskakiwania na posłanie. Cavaliery kierują się, bowiem sercem i w chwili egzaltacji nie zwracają uwagi na napominania właściciela.

Żywy i wesoły, pełen wdzięku, lubiący zabawę, przywiązany do członków rodziny, pozbawiony lęku i agresji, przyjacielski. Wykazuje się zachowaniami prospołecznymi wobec psów oraz innych zwierząt domowych. Cavaliery to psy uległe, potrzebują odpowiedniej dawki ruchu

WAGA:

6-8 kg

WZROST:

30-33 cm

DŁUGOŚĆ ŻYCIA:

12-15 lat

OSOBOWOŚĆ:

Psy tej rasy są niezwykle łagodne. Uwielbiają kontakt z człowiekiem, a w szczególności głaskanie i przytulanie. Są przyjazne zarówno wobec obcych ludzi, jak i wobec zwierząt.

POTRZEBA RUCHU:

Cavaliery to psy myśliwskie, dlatego świetnie sprawdzają się w zabawach węchowych. Są one jednak dość wrażliwe i delikatne, dlatego trening nie powinien wymagać od nich wykonywania zbyt wielu gwałtownych ruchów.

SZCZEKLIWOŚĆ:

Psy tej rasy są raczej średnio szczekliwe. Odpowiednie szkolenie w wieku szczenięcym pomoże nam kontrolować zachowanie pupila i ograniczyć jego hałaśliwość, gdy będzie starszy.

PIELĘGNACJA I GROOMING

Błyszcząca i jedwabista sierść cavaliera nie wymaga specjalnej i częstej pielęgnacji. Aby utrzymać piękny połysk i nie doprowadzić do jej poplątania, należy regularnie szczotkować psa. Taki zabieg jest dla pupila także świetnym masażem, który cavaliery bardzo lubią. Ponadto wzmacnia on więź pomiędzy pupilem a właścicielem i jest również doskonałą okazją, aby wykryć wszelkie guzki, insekty lub inne problemy.

Cavalier king charles spaniel nie wymaga częstych kąpieli. Należy jednak dokonywać cotygodniowej kontroli jego uszu, ponieważ psy tej rasy są podatne na infekcje. Dodatkowo należy pamiętać o regularnym podcinaniu pazurów – najlepiej raz w miesiącu. Jeśli będą one przerośnięte, mogą powodować u psa ból i problemy z chodzeniem.